“I will devote my life to fighting for freedom,” Says Prominent Mon Monk

Akon Zaw Latt
“I will continue to devote my life to fight for the freedom for my people,” said Akon Zaw Latt, a prominent Mon Buddhist monk and a political prisoner, speaking to a crowd at his re-ordination on February 20th.

During the chanting in the Buddhist ordination hall, he gave his word as he promised to continue fighting for his peoples’ freedom.

Akon Zaw Latt was re-ordained as a Buddhist monk at PeeTeeKort monastery, in Mudoon village, Chaung Zone Township in Mon State. Present at the celebration for his re-ordination, were over 30 Mon youth monk activists, also fighting for ethnic freedom.

When he was arrested by the government on January 7, 2010, he was charged with the documentation and distribution of human rights newsletters from human rights organizations outside of Burma, as well as working with media groups and becoming involved in activities against the 2010 election. He had been sentenced to 15 years.

After two years in prison, Akon Zaw Latt received amnesty from the new government and was recently released on January 13, 2012.
“With regards to religion and the rights of ethnic people, we should fight for it today. We should not wait until tomorrow,” Akon Zaw Latt said.

Although the release of Zaw Latt is being greatly celebrated, two other prominent Mon political prisoners have not been released

Mon political prisoner, young monk Zaw Latt known as Ashin Oak-kan-sa, was released yesterday’s amnesty by the Burmese government.

Zaw Latt was jailed for 15 years due to his opposition to the 2010 general elections and was released from Pa-Thein prison.

Ashin Oak-kan-sa was arrested by Township police on January 7th, 2010, at Kya-khine-ye Ward in Thanphyuzayart township. He was processed through Inseing prison and eventually was moved to, and stayed until his release, in Pa-Thein prison.

Ashin Oak-kan-sa is 28 years old and a resident of the Mu-doon village, in Chaung Zone Township in Mon State. Before his incarceration, Ashin Oak-kan-sa was an assistant lecturer in Buddhism at the Aung Zay Ya Buddhism-schooling Monastery in Mudon Township, Nine-Hlon village and living there for over five years.

Although the release of Zaw Latt is being greatly celebrated, two other prominent Mon political prisoners, Nai Yarkha who faces a life sentence and Nai Myo Thwe, have not been released.

65th Mon National Day Invitation Card in London, UK

ကခ်င္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြ အတြက္ ေဒၚစု သိန္း ၃၀၀ လွဴ

By မေအးေအးမာ

ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္းမွာ အိုးအိမ္ပစ္ၿပီး တုိက္ပဲြေတြၾကားကေန ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနၾကရတဲ့ တိုင္းရင္းသားဒုကၡသည္ကို ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေခါင္ေးဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က က်ပ္ေငြသိန္း ၃၀၀ လွဴဒါန္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကိုေတာ့ ထိုင္းအေျခစိုက္ သတင္းေထာက္ မေအးေအးမာက သတင္းေပးပုိ႔ထားပါတယ္။

လအနည္းငယ္ၾကာလာၿပီျဖစ္တဲ့ ကခ်င္ျပည္နယ္က ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ အိုးအိမ္္မဲ့ျဖစ္ရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကို ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္းက NLD အဖဲြ႔၀င္ေတြက တဆင့္ ေငြေၾကးလွဴဒါန္းမႈေတြ လုပ္ခဲ့တာပါ။ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ျပည္နယ္ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့တဲ့ ဦးေဖစိန္ ေျပာျပတာက -

“အခုေပးခဲ့တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ဒုကၡသည္ေတြအေပၚ ကူညီမႈက ေငြ သိန္း ၃၀၀ ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေငြ သိန္း ၃၀၀ က ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ႀကီးနား ေဘးနားမွာရွိတဲ့ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြကိုရယ္၊ ဗန္းေမာ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၀ိုင္းေမာ္၊ အဲဒီၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာေပးဖို႔လည္း ပါပါတယ္။”

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေပးတဲ့ အလွဴေငြနဲ႔ ဒုကၡသည္စခန္း ၂၀ ေက်ာ္က ဒုကၡသည္ ၅,၀၀၀ ေက်ာ္ကို လွဴဒါန္းႏုိင္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ အကူအညီေတြ မ်ားစြာ လုိအပ္ေနေသးေၾကာင္း ကူညီကယ္ဆယ္ေရး သြားလုပ္ေနသူေတြက ဆိုပါတယ္။

“အခုဟာက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရေသးတာမဟုတ္ဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရေသးတာမဟုတ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဒုကၡသည္ေတြက ထပ္ ထပ္ၿပီးေတာ့ ေရာက္လာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒုကၡသည္ဦးေရက ဒီေန႔နဲ႔ မေန႔ကနဲ႔ မတူဘူး။ အဲဒီလို ျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီလို ျဖစ္ျဖစ္ေနေတာ့ အခုလည္း လက္လွမ္းမီသေလာက္ သြားေရာက္ ကူညီခဲ့ေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြပဲ ရေနၿပီးေတာ့ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ မလံုေလာက္တာေတြလည္း ေတြ႔ေနရတယ္။”

ကခ်င္ျပည္နယ္အပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသားနယ္ေျမေတြမွာ တိုက္ပဲြေတြရပ္ဖုိ႔အတြက္ ျမန္မာအစိုးရ တာ၀န္ရွိသူေတြက တရား၀င္ ေၾကညာ အသိေပးတာမ်ိဳးေတြ မရွိေသးတဲ့အတြက္ တိုက္ပဲြေတြ ဆက္ရွိေနခဲ့တာပါ။ တိုက္ပဲြေတြေၾကာင့္ အို္းအိမ္မဲ့သူေတြ စစ္မီးကို ၿငိမ္းေစခ်င္ၾကတယ္လုိ႔လည္း ေျပာၾကပါတယ္။

“ကိုယ့္ေဒသ၊ ကိုယ့္ဇာတိကိုေတာ့ သူတို႔က တမ္းတလြမ္းေမာေနၾကတာေပါ့။ ျပန္ခ်င္ၾကတာေပါ့။ ေပ်ာ္လို႔လာၾကတာမွ မဟုတ္ဘဲ။ မလႊဲမေရွာင္သာလို႔သာ လာၿပီးေတာ့ ခိုလံုေနၾကရတာ ျဖစ္တယ္ေလ။ ဒီစစ္ႀကီး ျမန္ျမန္ ၿငိမ္းပါေစေတာ့လို႔ ဆုေတာင္းေနၾကတာကို နားနဲ႔ဆက္ဆက္ ၾကားခဲ့ရပါတယ္။”

ဒီလိုအကူအညီေပးမႈေတြကို ျပည္တြင္းက ကိုေက်ာ္သူ ဦးေဆာင္တဲ့ နာေရးကူညီမႈအသင္း၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ မႏၱေလးက ပရဟိတ လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႔မ်ားက ဦးေဆာင္ၿပီး ဒုကၡသည္ေတြရွိတဲ့ ေနရာေတြကို ပထမဦးဆံုး သြားေရာက္ခဲ့ၾကတာပါ။

အခုခ်ိန္ထိ သူတုိ႔ေတြဟာ အကူအညီေတြ လုိအပ္ေနဆဲျဖစ္ၿပီး ရရွိတဲ့အကူအညီေတြဟာ မလံုမေလာက္ ျဖစ္ေနရေသးသလို သူတို႔ရဲ႕ ေနထုိင္ရပ္တည္ေရး ဘ၀ေတြအတြက္ အခုလက္ရွိ ဒုကၡသည္အေျခအေနမွာ သာမက စစ္ပဲြၿပီးရင္ေတာင္ ဘ၀ရွင္သန္ေရးအတြက္ အခက္အခဲေတြ ရွိေနဦးမယ္လို႔ ကူညီကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ေနသူေတြက ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္တာ ႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ရွိခဲ့ၿပီး တုိင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ျပည္တြင္းစစ္ ဒဏ္ေၾကာင့္ အိုးအိမ္မဲ့ ဒုကၡသည္ေတြ ပိုမ်ားလာေနသလို ကရင္ျပည္နယ္ဘက္က လူထုေတြ ေတြ႔ႀကံဳေနရတာက ျပည္တြင္းစစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ အစာေရစာ ျပတ္လတ္မႈေတြကိုပါ ႀကံဳေတြ႔ေနရပါတယ္။

တိုင္းရင္းသားေတြ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္္ ဖြဲ႔စည္းမည္

Posted: 04 Dec 2011 03:03 AM PST

ညီညြတ္ေသာ တုိင္းရင္းသားမ်ား ဖယ္ဒရယ္ေကာင္စီ UNFC က ျပည္ေထာင္စု တပ္မေတာ္တရပ္ ဖြဲ႔စည္းဖို႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။

ႏုိဝင္ဘာလ ၂၆ ရက္ကေန ၃ဝရက္ေန႔ထိ ထိုင္းျမန္မာ နယ္စပ္တေနရာမွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ UNFC အစည္းအေဝးကေန အခုလို ဆုံးျဖတ္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ အသစ္ဖြဲ႔မယ့္ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ရဲ့ ကာကြယ္ေရးေကာ္မီတီဝင္ KNU ဒု-ဥကၠ႒ ေစာေဒးဗစ္တာကေပါ က ေျပာပါတယ္။

“ျပည္နယ္ တျပည္နယ္၊ သို႔မဟုတ္ အခုအဆင့္မွာ ဆုိရင္ေတာ့ အဖြဲ႔တဖြဲ႔က တရာဆုိရင္လည္းတရာ၊ တေထာင္ဆုိရငလည္း တေထာင္ေပါ့ ျပည္ေထာင္စုတပ္ကို ပို႔ေပးမယ္။ ျပည္နယ္မွာလည္း သူ႔တပ္သူ ရွိမယ္ေလ။ ျပည္ေထာင္စုတပ္ကေတာ့ တျပည္လံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ စစ္ေရးတာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ရမယ္။ အစတည္းက ဒီရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုတပ္ႀကီး ဖြဲ႔မယ္ဆုိရင္ ဦးသိန္းစိန္တို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ နအဖ ပဲျဖစ္ျဖစ္ နည္းနည္း တြန္႔ဆုတ္သြားမလား ဆုိၿပီး နည္းနည္း ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ။ အခုဟာက အပစ္အခတ္ ရပ္ပါ ရပ္ပါ ေျပာတာကို မရပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ေရွ႕ေရးလည္း ျပင္ဆင္ရမယ္၊ ဆက္လုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာ”

ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ ဖြဲ႔စည္းေရးကိစၥကို UNFC ေကာင္စီထဲမွာ ပါတဲ့ ၁၂ ဖြဲ႔စလုံးက သေဘာတူတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ျပည္ေထာင္စု စစ္တပ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တပ္ဖြဲ႔စည္းပုံကို အၾကမ္းဖ်င္း ေရးဆြဲထားၿပီး ျဖစ္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ အေစာပုိင္းမွာေတာ့ ျပည္ေထာင္စုစစ္တပ္ရဲ႕ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္အျဖစ္ KNU က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မူတူးေဆးဖိုးကို ရည္ရြယ္ထားခဲ့ၿပီး အသက္အရြယ္ အရေရာ အလုပ္တာဝန္ မ်ားျပားတာေၾကာင့္ သူက ျငင္းပယ္ခဲ့တဲ့အတြက္ အခုေတာ့ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ အသစ္တဦးကို ရွာေဖြေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ KNPP ကရင္နီတပ္က စစ္ေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဘီတူးကို လ်ာထားတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။
http://www.rfa.org/burmese/news/union-army-12032011111821.html

Demonstration Against the outrage attacking in Ethnic Kachin Land

Dear Comrades

Kachin National Organization of UK will be holding Demonstration for Global Action of
Ethnic Kachin to Protest Military Backed Government in Front of the Burmese Embassy
in London, UK.

Although Burma's new government has recently made some tentative political and economic reforms, there has been no change in the attitude of the ruling leaders toward the decades-old ethnic issues. Despite paying lip-service of making ceasefire offer, the use of chemical weapon by the Burmese army, the continuous reinforcement of troops and the massive supply of the military equipment and its ration to the Kachin ethnic areas are taking place. Therefore, it is illustrated that their collective mentality toward the ethnic Kachin is no different from that of the previous military regime.

The outrageous attacks carried out by the Burmese Army against the Kachin ethnic armed group is escalating on daily. If the positive changes are to be implemented by new government as it claims, the Burmese troops from the Kachin ethnic’s area must be withdrawn, the nation- wide ceasefire is to be declared and genuine dialogue is to be engaged in this particular time of event.

On-going abuses of the Burmese Military meant that the Kachin civilians are assaulted with inhumane brutalities such as having their houses burnt down and their churches being used as the Burmese military barracks. Furthermore, violently arrests, tortures and killings of any individual on suspicious and rapes of civilian women are on regular practice.

Owing to the military conflict, it has driven over 20,000 of IDPs to have fled to the refugee camps along the China border from the war zone area. Under such uncompromising weather, extremely cold condition, the IDPs and refugees suffer from a number of current issues such as lacks of shelter, shortage of food, health problem and numerous social difficulties. And yet the Burmese government has been blocking the international aids for the IDPs to access, which would further increase the level of vulnerability of IDPs.

Therefore, a request is made upon you to participate upcoming demonstration. The core aims of the event are:
1. To condemn the outrageous Burmese Military offensive against KIA/KIO and Ethnic Kachin.
2. To withdraw immediately all Burmese Military Troops from Kachin areas and declare Nation-wide ceasefire.
3. To engage in meaningful dialogue and genuine peace talk through UNFC.
4. To stop humanitarian aid's acess to the IDPs of ethnic Kachin.

Date: 28.11.2011(Monday)
Time: 12:00 AM-13; 30 PM
Place: in front of the Burmese Embassy, 19A Charles Street, Mayfair, London, W1J 5DX


Ring Du Lachyung
Deputy Chairman
Kachin National Organization (UK)
Mobile: 079 317 20173
Email:uk@kachinland.org
www.kachinland.org

စပါးႀကီးေျမြ အေရခြံလဲခ်ိန္

By Ravika
အခုတေလာ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အျမင္မရွင္းဘဲ ရွိေနၾကတယ္။ ၾကံ့ဖြတ္အစိုးရအေနနဲ႔ ကစားကြက္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ကစားလိုက္ေတာ့ သံတမန္ေရးအရ သိသိသာသာ ေအာင္ျမင္မႈရသြားတယ္။ အေမရိကန္အစိုးရက သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းလာတယ္။ အာဆီယံဥကၠ႒ေနရာအတြက္ ထိုင္းက ကန္႔ကြက္စရာမရွိေၾကာင္း ေျပာလာတယ္။ ျမန္မာလႊတ္ေတာ္က အာဆီယံလႊတ္ေတာ္အသင္းဝင္ျဖစ္လာတယ္။ ဂ်ပန္က ျမန္မာ့ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးကို ေတြ႕ဆုံတယ္။ အရင္ေပးဖူးတဲ့အကူအညီ ျပန္ေပးဖို႔ စိတ္အားထက္သန္ေနၿပီ။

ဒါေပမယ့္ နယ္စပ္ေဒသမွာ တိုက္ပြဲျဖစ္ေနတာကို ျပည္တြင္းျပည္ပအင္အားစုမ်ားကလည္း ႏႈတ္ဆိတ္ေနၾကတယ္။ ႏိုင္ငံတကာအစိုးရမ်ားကလည္း အေလးမထားႏိုင္ဘဲ ရွိေနၾကတယ္။ လူအခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူအခ်ဳိ႕ဆီကပဲ ေအာ္လာၾကတာကို ေတြ႕ရတယ္။ သူတို႔ေအာ္လာၾကတာကလည္း အစိုးရတပ္ေတြက လူသတ္လို႔ မုဒိမ္းက်င့္လို႔ ေပၚတာဆြဲလို႔ပါ။ ထိုးစစ္အေၾကာင္းကို အတြန္႕တက္တာမဟုတ္ပါ။ ဒါက ဘာကို ျပသလဲဆိုရင္ လူေတြက တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕အေရးကိစၥကို နံပါတ္တစ္အေနနဲ႔ သေဘာမထားလို႔ပါပဲ။

ႏိုင္ငံေရးသမားအေတာ္မ်ားမ်ားက ဒီမိုကေရစီရရင္ တိုင္းရင္းသားအေရးလည္း ၿပီးျပည့္စုံၿပီလို႔ ယူဆၾကတယ္။ ဒီမိုကေရစီအရင္ရေအာင္ ဘုံရန္သူကို တိုက္ၾကရမယ္လို႔ အခ်ဳိ႕က ဆိုၾကတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြက မိမိတို႔အမ်ဳိးသားေရးကိုပဲ ဦးစားေပးရင္ အင္အားကို ခြဲထုတ္သလို ျဖစ္ၿပီး ရန္သူရဲ႕ ၿဖိဳခြင္းျခင္းကို ခံရမယ္လို႔လည္း ေျပာၾကတယ္။ ဒါကေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြကို အကူတပ္ဖြဲ႕ေလာက္ပဲ သေဘာထားၿပီး ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲမွာ တိုင္းရင္းသားေတြက သိပ္ၿပီး အားကိုးလို႔မရဘူးလို႔ မသိစိတ္ထဲမွာ ရွိေနလို႔ပါပဲ။

တိုင္းရင္းသားေတြဘက္ကလည္း တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕အေရးဟာ ဒီမိုကေရစီေရးမဟုတ္ဘူးလို႔ ခံယူထားၾကတယ္။ ဒီမိုကေရစီေရးဆိုတာက ႏိုင္ငံေရးစနစ္တစ္မ်ဳိးပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕စနစ္က ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန လူမ်ဳိးတန္းတူေရးမရွိယင္ တရားမွ်တမႈ ရွိမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ တိုင္းရင္းသားေတြက ယုံၾကည္ေနၾကတယ္။ တိုင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႕ေတြအေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ဦးႏုပါလီမာန္အစိုးရကတည္းက ရွိေနႏွင့္တာကို ၾကည့္ယင္ ဒီအခ်က္က သိသာသြားတယ္။ ေနာက္ၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြက ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြကိုလည္း ၾကံ့ဖြတ္အမည္ခံစစ္အစိုးရေလာက္ သံသယမရွိေပမဲ့ အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ သံသယရွိေနၾကမယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြမွာကိုးက အေျခအေနအရ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရတာ ရွိေပမဲ့ စစ္အစိုးရက လူမ်ဳိးေရးအရ နည္းနည္းရန္တိုက္ေပးလိုက္တာနဲ႔ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ကာ ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္လာစရာအေၾကာင္းရွိတယ္။



ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာတာတစ္ခု ရွိတယ္။ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အင္အားစုမ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရွိဘဲ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီေရးလည္း ထြန္းကားမွာမဟုတ္ဘူး။ လူမ်ဳိးတန္းတူေရးလည္း ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ ယခုလက္ရွိမွာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ၾကံ့ဖြတ္အစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းလုပ္ခ်င္တယ္။ စစ္အစိုးရနဲ႕ႏွစ္ေပါင္း(၂၀)အေတြ႔အၾကံဳရွိတဲ့ အပစ္ရပ္တိုင္းရင္းသားေတြက ခပ္ခြာခြာေနခ်င္တယ္။ ၾကံ့ဖြတ္အစိုးရက ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားနဲ႔ နီးနီးကပ္ေနၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြကို မသိမသာ ကြာသြားေအာင္ လုပ္ေနတယ္။

ျပည္တြင္းတည္ၿငိမ္ေရးလုပ္တုန္းက တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕အကူအညီ မ်ားစြာ လိုအပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အပစ္ရပ္လုပ္ခဲ့တယ္။ လက္ရွိမွာ စပါးႀကီးေႁမြက ပထမအေရခြံကို လဲလိုက္ၿပီ။ တက္သစ္စအေရခြံကလည္း မမာေသးဘူး။ လႈပ္လို႔မရေသးဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ သူက ေပ်ာ့ေပ်ာင္းဟန္ေဆာင္တယ္။ အႏၲရာယ္မရွိသလို ေနျပလိုက္တယ္။ အရင္က ေႁမြနဲ႔ အခုလက္ရွိေႁမြက မတူသေယာင္ ျပဳမူတယ္။ သူ႔အစြမ္းကို လဲလိုက္တဲ့အေရခြံထဲ ပါသြားၿပီလို႔ ကမၻာက ထင္သြားေအာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕အားကို ရဖို႔ လိုေနတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ႔အနားမွ ရွိေနသ၍ သူက စပါးႀကီးေႁမြပဲလို႔ လူေတြက ထင္ၾကမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါမွမဟုတ္ အႏၲရာယ္ရွိတဲ့ေႁမြႀကီးပါလို႔ လူေတြ သိၾကေပမဲ့ ယဥ္ပါးလာတဲ့ေႁမြတစ္ေကာင္ပဲလို႔ ထင္ၾကမွာပဲ။ ဒီေတာ့ သံတမန္ေရးအရ သူတို႔က ေကာင္းေကာင္းလႈပ္ရွားလို႔ ရသြားတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈလည္း ရေနတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေႁမြႀကီးက ေႁမြႀကီးပါပဲ။

ေႁမြႀကီးျဖစ္မွန္းကိုလည္း သူ႔လဲလိုက္တဲ့အေရခြံကို ၾကည့္လိုက္ရင္ သိတယ္။လူေတြအျမင္မွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြက ၾကံ့ဖြတ္အစိုးရဆီကို ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့နည္းနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္ေနၾကတယ္လို႔ ျမင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေႁမြႀကီးက ညွဳိ႕ထားၿပီး ခ်ဥ္းကပ္လာတာကို မသိရဘူး။ စပါးႀကီးေႁမြဆိုတာ သူ႔စည္းခ်လိုက္တာနဲ႔ သူ႔အညွဳိ႕ခံရတာပဲမဟုတ္ဘူးလား။ အားလုံးေသာ အတိုက္အခံတို႔က သူ႔စည္းမွာပဲ လႈပ္ရွားေနၾကရတယ္ဆိုတာ သူ႔လဲသြားတဲ့အေရခြံအတိုင္း လိုက္ၾကည့္ယင္ သိၾကမွာပါ။

ဒီေနရာမွာ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ဒီမိုကေရစီအစိုးရပါလို႔ ေျပာေနၾကတယ္။ အနည္းဆုံးက သူတို႔က ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလွ်ာက္ေနပါတယ္လို႔ ေျပာေနၾကတယ္။ သူတို႔မွာ ေျခမပါလို႔ပါ၊ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းသြားမွ ျဖစ္မွာပါလို႔ ေျပာေနၾကတယ္။ ေႁမြဆိုတဲ့သတၲဝါမွာ ေျခမပါလည္း လူထက္ေတာ့ ျမန္ေသးတယ္လို႔ သိၾကစမ္းပါ။

ဒီေတာ့ ဒီအစိုးရဲ႕အေရခြံကို ခြာၾကည့္ယင္ ဒါေတြကို ျမင္ရမယ္။ ဒီမိုကေရစီအစိုးရဟုတ္မဟုတ္၊ ဒီမိုကေရစီေရးကို အားေပးသူဟုတ္မဟုတ္ ဆုံးျဖတ္ၾကည့္ပါ။

ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္တုန္းက မဲစနစ္ကို ၾကည့္ပါ။ မဲစနစ္ဆိုတာ...

မဲေပးမႈတန္းတူေရး (Vote equality)

၁။ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္လိုမ်ဳိး (Elected officials) ရွိရတယ္။ အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က ၾကံ့ဖြတ္လူေတြခ်ည္းပဲ။

၂။ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား (Free and fair elections)လည္း ျဖစ္ရမယ္။ ဒါလည္း လူတိုင္းသိတဲ့ ကိစၥပဲ။ မဲလိမ္တယ္။ မဲခိုးတယ္။ ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး မဲထည့္ခိုင္းတယ္။

ဒီေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက မဲေပးတာေတာင္ တန္းတူအခြင့္အေရးမရွိခဲ့ဘူး။

ေနာက္တစ္ခုပါ။ အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲကို ျပည္သူလူထုက ထိထိေရာက္ေရာက္နဲ႔ ပါဝင္ခြင့္ရခဲ့သလား ေဝဖန္ၾကည့္ပါ။

ထိထိေရာက္ေရာက္ ပါဝင္ျခင္း (Effective Participation)

၁။ ေကာ္မရွင္ (Elected officials)က သူတို႔လူေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ျပည္သူ႔ဘက္က ရပ္တည္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။

၂။ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူအားလုံး ပါဝင္မႈ (Inclusive suffrage)လည္း လိုအပ္တယ္။ ဒါလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ႀကိဳတင္မဲေတြနဲ႔ စစ္ျဖစ္ေနရတာနဲ႔၊ မုန္တိုင္းဝင္ေနတာနဲ႔ မဲေပးသူအားလုံး မပါဝင္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။

၃။ အစိုးရအာဏာအတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ၿပိဳင္ခြင့္ (Right to run for office)လည္း အေရးႀကီးတယ္။ သိတဲ့အတိုင္းပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအဝင္ ပါသင့္ပါထိုက္တဲ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြက ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပါခြင့္မရခဲ့ဘူး။

၄။ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ (Freedom of expression)ဆိုတာကလည္း မရွိသေလာက္ပါပဲ။

၅။ အားကိုးရတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား (Alternative information)လည္း မရွိပါဘူး။ သတင္းစာ၊ တီဗြီ၊ စာနယ္ဇင္းအကုန္လုံးကို ၾကံ့ဖြတ္တို႔က ထိန္းခ်ဳပ္ထားတယ္။

၆။ အသင္းအဖြဲ႕ဆိုင္ရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ (Associational Autonomy)လည္း ရွိရတယ္။ ဒီလိုျပဌာန္းခြင့္မရွိဘဲ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ရင္ တရားမွ်တမွာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ပိုင္း ရွိသမွ် အမ်ၽိးသမီးေရးရာ၊ စစ္မႈထမ္းေဟာင္း၊ စြမ္းအားရွင္တို႔ကလည္း ၾကံ့ဖြတ္ရဲ႕လက္ကိုင္တုတ္ေတြပါပဲ။

ဒီေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ေရြးေကာက္ပဲြမွာ လူေတြက ထိထိေရာက္ေရာက္ အားရပါးရ ပါခဲ့ရတာမဟုတ္ဘူး။ Effective Participation လုံးဝ မရွိခဲ့ဘူးလို႔ပဲ ေျပာရမယ္။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္းကို လူေတြက ဘာမွ မသိၾကရွာပဲ မဲသြားေပးရျခင္းျဖစ္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပညာေပးလုပ္ငန္းမ်ား လုံးဝလုပ္ခဲ့ျခင္းမရွိဘူး။

နားလည္မႈကို ႂကြယ္ဝေစျခင္း (Enlightened understanding)

၁။ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ (Freedom of expression)ဆိုတာ ရွိရမယ္။ ေကာ္မရွင္ကို မေဝဖန္ရ၊ ၾကံ့ဖြတ္ကို မေဝဖန္ရ၊ စစ္အစိုးရကို မေဝဖန္ရ၊ တစ္ပါတီနဲ႔တစ္ပါတီကို မေဝဖန္ရ ဆိုေတာ့ မဟုတ္တဲ့စည္းကမ္းေတြက မ်ားေနတယ္။

၂။ အားကိုးရတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား (Alternative information)လည္း မရွိဘူး။ အခုန ေျပာသလိုပဲ။ ရသမွ်သတင္းေတြက ၾကံ့ဖြတ္ေတြ မဲဆြယ္တဲ့သတင္းေတြပဲ ရွိတယ္။ လမ္းေဖာက္တယ္၊ တံတားေဆာက္တယ္၊ ေဆးကုေပးတယ္ဆိုေတာ့ သတင္းဌာနေတြက အားကိုးလို႔ မရေတာ့ဘူး။

၃။ အသင္းအဖြဲ႕ဆိုင္ရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ (Associational Autonomy)လည္း မရွိဘူး။ ၾကံ့ဖြတ္တစ္ပါတီပဲ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရၿပီး က်န္တဲ့ ပါတီေတြကို ေကာ္မရွင္က ဥပေဒေတြနဲ႔ ေျခေတြလက္ေတြကို တုတ္ေႏွာင္ထားလိုက္တယ္။

ဒီေတာ့ ျပည္သူေတြက ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက ဘယ္ပါတီကိုမွ ေကာင္းေကာင္းသိခဲ့ၾကတာမဟုတ္ဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဘာမွမသိယင္ သူတို႔ေရြးေကာက္ၿပီး တင္ေျမွာက္လိုက္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက သူတို႔ကိုယ္စားဆုံးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ရွိမရွိလည္း သိရွိၾကတာမဟုတ္ဘူး။ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကိုလည္း နားလည္တဲ့လူက မရွိဆိုေတာ့ ပိုဆိုးခဲ့တယ္။

ကဲ ေႁမြအေရခြံကို ဆက္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ ေနာက္တစ္ခုက

လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ႀကီးၾကပ္ျခင္း (Control of agenda)

၁။ ေရြးေကာက္ၿပီး ေကာ္မရွင္အရာရွိမ်ား (Elected officials)

၂။ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ (Freedom of expression)

၃။ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူအားလုံး ပါဝင္မႈ (Inclusive suffrage)

၄။ အစိုးရအာဏာအတြက္ ဝင္ၿပဳိင္ခြင့္ (Right to run for office)

၅။ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ (Freedom of expression)

၆။ အားကိုးရတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား (Alternative information)

၇။ အသင္းအဖြဲ႕ဆိုင္ရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ (Associational Autonomy) ဆိုၿပီး လုပ္ငန္းႀကီးၾကပ္မႈကလည္း စစ္အစိုးရလက္ထဲမွာပဲ ရွိခဲ့တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အထက္ေဖာ္ျပပါအခ်က္မ်ားအားလုံးက အတိုက္အခံေတြလက္ထဲမွာ မရွိဘူးဆိုေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးၾကပ္မႈဆိုတာကလည္း အစီအစဥ္က်က်မက်က် ေဝဖန္ပိုင္ခြင့္မွ မရွိတာပဲ။

ကိုင္း...ဒါဆိုယင္

အားလုံးပါဝင္ျခင္း (Inclusion)

၁။ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူအားလုံး ပါဝင္မႈ (Inclusive suffrage)

၂။ အစိုးရအာဏာအတြက္ ဝင္ၿပဳိင္ခြင့္ (Right to run for office)

၃။ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ (Freedom of expression)

၄။ အားကိုးရတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား (Alternative information)

၅။ အသင္းအဖြဲ႕ဆိုင္ရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ (Associational Autonomy) ဒါေတြလည္း မရွိခဲ့ဘူး။ အထက္မွာ ေျပာသလိုပဲ။ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိတဲ့လူေတြအားလုံးက ပါဝင္ခဲ့တာမဟုတ္သလို လူတိုင္းကလည္း ဝင္ၿပဳိင္ႏိုင္တာမဟုတ္ဘူး။ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္လုံးဝမရွိဘဲ သတင္းဌာနေတြကလည္း မုဒိမ္းက်င့္ခံရတယ္။ အသင္းအဖြဲ႕ေတြက ေကာ္မရွင္လိုပဲ ဘက္လိုက္ၾကတယ္။

စာဖတ္သူတို႔ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ အထက္ေဖာ္ျပပါနည္းလမ္းနဲ႔ တက္လာတဲ့ လက္ရွိၾကံ့ဖြတ္အစိုးရက
အမ်ဳိးသားျပန္လည္ေသြးစည္းေရးလုပ္တဲ့ေနရာမွာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို အခုထိ အသိအမွတ္မျပဳေသးသလို တစ္ဖြဲ႕ခ်င္းမဟုတ္ဘဲ အားလုံးအတူတကြ စကားေျပာခ်င္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုေပၚထြန္းေရးေကာင္စီကိုလည္း ရွိေလသည့္ငပိမွ်ေတာင္ သိတာမဟုတ္ဘူး။

သူတို႔ေျပာေျပာေနတဲ့ ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရးဆိုတာကလည္း ႏွစ္ေပါင္း(၂၀)မက ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရးလို႔ ေျပာေျပာေနရင္းနဲ႔ သူတို႔က တစ္ဖက္သတ္နဲ႔ သူတို႔အႀကိဳက္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲခဲ့ၿပီးၿပီပဲ။ အဲဒီႏွစ္ေပါင္း(၂၀)မွ်အခ်ိန္ကို အလဟႆျဖဳန္းတီးပစ္ၿပီး အခုမွ လႊတ္ေတာ္မွာ ျပင္ၾကပါလို႔ ေျပာေနပါတယ္။ ဒါဟာ စပါးႀကီးေႁမြက သူ႔ညွဳိ႕ထားတဲ့ စည္းထဲကို ဝင္လာေအာင္ မွ်ားေခၚလိုက္တာပါ။ သူတို႔လႊတ္ေတာ္က လူသတ္ကြင္းနဲ႔ တူပါတယ္။ မသတ္ေသးလို႔ နည္းနည္းေလး လြတ္လပ္ေနတာကို အဟုတ္မမွတ္ၾကပါနဲ႔။ ႂကြက္ကေလးကို မသတ္ခင္ ေၾကာင္က ေဆာ့ခ်င္ေသးလို႔ အသက္ရွည္ေနရတာပါ။

လႊတ္ေတာ္ကို လာၾကပါလို႔ ေျပာေျပာေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ေစခ်င္တယ္လို႔ ေျပာေျပာေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားညီေနာင္(၅)ေဖာ္ပါတီတိို႔ကို နည္းနည္း ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ လႊတ္ေတာ္က ၂၀၀၈-ခုဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီဥပေဒေဘာင္ကလည္း လူသတ္လက္နက္ေတြ တပ္ဆင္ထားပါတယ္။ လူသတ္လက္နက္ေတြ အျပည့္အဝ တပ္ဆင္ထားတဲ့ လူသတ္ကြင္းနဲ႔တူတဲ့ လႊတ္ေတာ္မွာ လက္နက္မဲ့သူ အသင္လူသားတို႔ ဘာလုပ္ႏိုင္မလဲ။

လက္ရွိအေျခခံဥပေဒအရ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္လို႔ အမည္ေပးထားပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံလို႔ နာမည္ေပးထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္နယ္ေတြကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့လႊတ္ေတာ္ မရွိပါ။ အမွန္မေတာ့ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ဆိုတာ ျပည္နယ္ေတြကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ လႊတ္ေတာ္ ျဖစ္ရမွာပါ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကေတာ့ ျပည္သူေတြကို တိုက္႐ိုက္ကိုယ္စားျပဳတဲ့လႊတ္ေတာ္ေပါ့။ ျပည္သူလႊတ္ေတာ္ကေတာ့ လူဦးေရမ်ားတဲ့ျပည္နယ္နဲ႔တိုင္းက လူဦးေရအရ အမတ္ဦးေရမ်ားမ်ား ရၾကမယ္။ ဒီလႊတ္ေတာ္က ဥပေဒျပဳလႊတ္ေတာ္ ျဖစ္ရမယ္။ ဒါေပမယ့္ လူဦးေရနည္းတဲ့ ျပည္နယ္ေတြရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္မွာ ျပည္နယ္ေတြဆီက အညီအမွ် အမတ္ေတြကို ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ေပးရပါတယ္။ ဒီလႊတ္ေတာ္က ဥပေဒၾကမ္းတစ္ခု သမၼတဆီမေရာက္ေသးခင္ ျပင္ဆင္သင့္တာကို ျပင္ဆင္ေပးေလ့ရိွတယ္။ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္စလုံး သေဘာတူမွ အဲဒီဥပေဒၾကမ္းက သမၼတလက္မွတ္ထိုးရပါတယ္။

အခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံမွာ ျပည္ေထာင္စုစနစ္မဟုတ္ပါဘူး။ အမ်ဳိးသားႏိ္ုင္ငံတစ္ခုျဖစ္တယ္။ အဲဒီႏိုင္ငံမ်ဳိးမွာ Polyarchy ဒါမွမဟုတ္ Majority Rule အေနနဲ႔ သြားလို႔ရတယ္။ အမ်ားညီရင္ ကြၽဳဲကို ဤဖတ္လို႔ရတယ္ေပါ့။ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းျဖစ္တဲ့ Majority Rule အေနနဲ႔ပဲ မလုံေလာက္ေတာ့ဘူး။ လူမ်ဳိးတိုင္းအတြက္ တန္းတူေရးကလည္း အေရးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံလည္း ဟုတ္ရင္၊ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားတဲ့ႏိုင္ငံလည္း ဟုတ္ရင္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္လို႔ ေခၚတဲ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းျဖစ္တဲ့ Polyacrch or Majority Rule ကို ေစာင့္ထိန္းရတယ္။ အထက္လႊတ္ေတာ္ေခၚ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္က Equality အရ ရပ္တည္ရတယ္။ ဒါမွပဲ ဒီမိုကေရစီေရးလည္း ထြန္းကားၿပီး လူမ်ဳိးတန္းတူေရးလည္း ရွိႏိုင္မယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရွိဖြဲ႕စည္းပုံမွာ အဲဒီအရည္းအခ်င္း လုံးဝမရွိပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းမရွိသလို ျပည္ေထာင္စုတစ္ခုအတြက္ အင္မတန္အေရးပါလွတဲ့ တန္းတူညီမွ်ေရးလည္း မပါဝင္ပါဘူး။ အေျခခံဥပေဒတစ္ခုကို မွတ္ေက်ာက္တင္ခ်င္ရင္...

ဒီမိုကေရစီ ဘယ္ေလာက္ ရွိသလဲ တိုင္းတာရတဲ့ေပတံ (စံ)မ်ား

၁။ ေပၚလစီခ်မွတ္တဲ့ေနရာမွာ အစိုးရရဲ႕အာဏာကို ေရြးေကာက္ပြဲကေန တက္လာတဲ့အရာရွိမ်ားလက္မွာ အေျခခံဥပေဒအရ အပ္ႏွံထားရမယ္။

၂။ တရားမွ်တၿပီး လြတ္လပ္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို သင့္ေလ်ာ္သလို မၾကာခဏ က်င္းပေပးယင္ ခ်ဳပ္ျခယ္မႈလည္း အေတာ္ေလး ကင္းၿပီး အရာရွိမ်ားကိုလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ရ၊ ျဖဳတ္ပယ္ရတယ္။

၃။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမ်ားမွာ အသက္ျပည့္သူအားလုံးက လက္ေတြ႔က်က် မဲေပးခြင့္ရွိရမယ္။

၄။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ဝင္ေရာက္အေရြးခံျခင္းမွာ ျပည္သူ႔အရာရွိမ်ားျဖစ္ဖို႔အတြက္ ျဖစ္လို႔ ဒီရာထူးအတြက္ အရြယ္ေရာက္သူအားလုံးနီးပါးက ဝင္ၿပိဳင္ခြင့္ ရွိသင့္တယ္။

၅။ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္၊ အထူးသျဖင့္ ဌာနလက္ကိုင္အရာရွိေတြ အစိုးရအျပဳအမူေတြ ေရးပန္းစားေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးစီးပြားေရးလူမႈေရးစနစ္ေတြနဲ႔ ႀကီးစိုးေနတဲ့အယူအဆေတြကို ေဝဖန္ႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးအရ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္လည္း ႏိုင္ငံသားေတြမွာ ထိေရာက္တဲ့ဥပေဒနဲ႔ ထားရွိရမွာျဖစ္တယ္။

၆။ သတင္းဌာနေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလည္း သူတို႔က လက္လွမ္းမီရမယ္။ အဲဒီသတင္းဌာနကို အစိုးရ ဒါမွမဟုတ္ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခုက မူပိုင္လုပ္ထားလို႔ မရပါ။

၇။ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားနဲ႔ စိတ္ဝင္စားရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားအပါအဝင္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုခုကို ဖြဲ႔စည္းခြင့္၊ ပါဝင္ခြင့္ကိုလည္း ျပည္သူေတြကို ဥပေဒအရ ထိေရာက္စြာ ေပးထားရတယ္။

ဒီစံ(၇)ခ်က္က ပညာရွင္မ်ားလက္ခံထားတဲ့ႏႈန္းေတြပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံဖြဲ႕စည္းပုံကေတာ့ ဒီစံႏႈန္းေတြနဲ႔ လုံးဝမကိုက္ညီဘူဆိုတာ ထင္ရွားလွပါတယ္။ ေနာက္ အခ်ိန္ရယင္ အက်ယ္တဝင့္ ေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္။ အထက္ေဖာ္ျပပါ (၇)ခ်က္နဲ႔ လုံးဝမကိုက္ညီတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒျဖစ္လို႔ အဲဒီဖြဲ႔စည္းပုံကို ျပင္ေနမဲ့အစား အသစ္ျပန္ေရးတာပဲ ေကာင္းပါတယ္။
ကဲ အဲဒီဖြဲ႕စည္းပုံကို ျပင္ဆင္ခ်င္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ျပန္ေရးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္ရွိၾကံ့ဖြတ္အစိုးရ လုပ္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးကို အနည္းငယ္သုံးသပ္ၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။

လက္ရွိစစ္အစိုးရက အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ၽပ္ကို မတင္မက်သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ လႊတ္ထားတယ္။ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းေတြကိုလည္း ခ်ဳိးႏွိမ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္းေရးဆိုတာ တစ္ဖက္သတ္လို ျဖစ္ေနတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပုံေရးတုန္းကလည္း တစ္ဖက္သတ္ပဲ။ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္တုန္းကလည္း တစ္ဖက္သတ္ပဲ။ အခု ေစ့စပ္ေရးလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္သလားဆိုေတာ့ မရွိုပါဘူး။ တစ္ဖက္သတ္ပါပဲ။

အမွန္တကယ္ ေစ့စပ္ေရးလုပ္တဲ့ေနရာမွာ လိုအပ္တဲ့ စံႏႈန္းေတြလည္း မရွိဘူး။ အမွန္တကယ္ေစ့စပ္ေရးလုပ္ခ်င္ရင္ အမွန္တကယ္လိုအပ္တဲ့ EXTRA-CONSTITUTIONAL ႏိုင္ငံေရးအေဆာက္အဦးလည္း ထားရွိတာမေတြ႔ရဘူး။ သူတို႔က အမ်ားလက္မခံတဲ့ ၂၀၀၈-ခုဥပေဒကို အေသဆုပ္ကိုင္ထားတယ္။ ေနာက္ၿပီး..RULE OF THE GAME လည္း မရွိဘူး။ ရရင္ရ မရရင္ခ်ပဲ။ ပိုဆိုးတာက...

၁။ အျမစ္တြယ္ေနတဲ့ ပဋိပကၡမ်ား မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ျခင္း (သို႔) ေရွာင္ရွားျခင္းမ်ားလည္း မရွိဘူး။ ဒါကေတာ့ Preventing or escaping deep-rooted conflict လို႔ ေခၚပါတယ္။ ေရွာင္ရမဲ့အစား အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလုပ္ပါ့မယ္လို႔ ကတိေပးတဲ့သူတို႔ကိုယ္တိုင္က အတိုက္အခံေတြကို ဒုကၡေပးၿမဲေပးၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြကိုလည္း ပိုၿပီး ထိုးစစ္ဆင္ေနပါတယ္။

၂။ ကြဲျပားျခားနားမႈေတြကို အသိအမွတ္မျပဳဘဲ တူတာကိုပဲ ပူးေပါင္းၾကရေအာင္လို႔ အၿမဲေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေတြက တူတာကို ေျပာရရင္ သူတို႔ႀကိဳက္တာကိုပဲ ေျပာရာေရာက္တာမို႔ ေစ့စပ္ေရးမဟုတ္ပါဘူး။ Differences in approach မရွိရင္ ဒါက သင့္ျမတ္ေရးမဟုတ္ေတာ့ဘူး။

၃။ ေစ့စပ္ေရးဆိုကတည္းက လမ္းတံတားေဖာက္ဖို႔အတြက္ပဲ ေျပာရတာ မဟုတ္ဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ၊ ဥပေဒျပဳေရးအာဏာ၊ တရားစီရင္ေရးအာဏာကိုပဲ ေျပာၾကဆိုၾကရမယ္။ အာဏာခြဲေဝမႈနဲ႔ တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္ပါတယ္။ ၾကံ့ဖြတ္ေတြက အဲဒါေတြ မေျပာပါဘူး။ အဲဒီအခ်က္(၃)ခ်က္ကို အေသဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး စကားေျပာတတ္တယ္။ အာဏာခြဲေဝမႈကို စနစ္တက် လမ္းခင္းေပးထားတာ မရွိဘူး။ Promoting power sharing မပါရင္ အဲဒါလည္း အခ်ိန္ျဖဳန္းတာပဲ။

၄။ အာဏာခြဲေဝမႈမ်ားကို စာရြက္ေပၚမွာပဲ မထားရွိဘဲ အာဏာခြဲေဝမႈမ်ားကို အဲဒီနယ္ေျမေဒသေတြမွာ လက္ေတြ႕က်င့္သုံးတတ္ေအာင္လည္း အခြင့္အေရးေပးရတယ္။ တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ ေလ့က်င့္ေပးရတယ္။ ဒါေတြကို When power sharing can succeed လို႔ ေခၚပါတယ္။

ဒီအခ်က္ေလးခ်က္က ေယဘုယ်အားျဖင့္ ပါဝင္ရတယ္။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ေစ့စပ္ၿပီဆိုယင္ က်န္တဲ့အခ်က္ေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဥပမာအခ်ဳိ႕ကို ေျပာရမယ္ဆိုယင္...တစ္ဖြဲ႕နဲ႔တစ္ဖြဲ႕က အၾကပ္အတည္းေတြကို နားလည္မႈ မတူၾကဘူး။ ဒါက commonly perceived deadlock ျဖစ္ေနတယ္လို႔ စာက ဆိုပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အခြင့္အေရးအခ်ဳိ႕ကို အမိအရ ဆုပ္ကိုင္ထားတာ ရွိတယ္။ ဘယ္ေလာက္ၿမဲမလဲ မသိရေပမဲ့ ဒါက Seizing opportunity တစ္ခုျဖစ္လို႔ မဆိုးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ပဋိပကၡက အျမစ္တြယ္ေနတာ ၾကာလွၿပီ။ ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ဖို႔က ခက္ေနတယ္။ The importance of trust ကို နားလည္လို႔ Flexibility ေပ်ာ့ေပ်ာင္းညင္သာမႈအခ်ဳိ႕ ျပရတာကိုလည္း သေဘာေပါက္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ အႀကိဳညႈိႏႈိင္းမႈအစီအစဥ္ေတြ The pre-negotiation agenda, ေဆြးေႏြးစရာအခ်က္လက္မ်ားကို ရွာေဖြစုေဆာင္းၿပီး တိက်ေရရာတဲ့ ေဆြးေႏြးခ်က္ကေလးမ်ား Developing a specific negotiation process ကိုလည္း ခ်မွတ္ရတယ္။

က်န္တဲ့ ညႈိႏႈိင္းစရာေတြကလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ မည္သည့္ေဆြးေႏြးပြဲမဆို ေဆြးေႏြးမဲ့ေနရာ ေဆြးေႏြးမဲ့ေခါင္းစဥ္ ေဆြးေႏြးမဲ့အခ်ိန္ေတြကို ကန္႔သတ္ထားရမွာပါ။ ဒါေတြမရွိဘူးဆိုရင္ အသီးအပြင့္ေတြ ခံစားရဖို႔ မလြယ္ဘူး။



ဒါေတြကို ၾကည့္ရင္ လက္ရွိၾကံ့ဖြတ္အစိုးရက အမွန္တကယ္ေဆြးေႏြးခ်င္တာမဟုတ္ဘဲ ျပည္တြင္းျပည္ပကေန ဘက္စုံလာတဲ့ ဖိအားေတြေၾကာင့္ သူတို႔ကလည္း အေရခြံလဲစျဖစ္လို႔ အနည္းငယ္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းဟန္ေဆာင္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္ေနျခင္းမွ်သာ ျဖစ္တယ္။

ဒီေတာ့ ေႁမြအေရခြံကို ၾကည့္ပါ။ သူ႔ခ်ထားတဲ့စည္းကိုလည္း ၾကည့္ပါ။ သူ႔အေရခြံကို ၾကည့္ရင္ ဘာေႁမြလဲ ေမးမေနၾကပါနဲ႔။ တက္သစ္စအေရခြံက မာလာရင္ အရင္အကြက္ေတြ ေပၚလာၿပီး ေႁမြေပြးေျမြေဟာက္စပါးႀကီးေႁမြျဖစ္ေၾကာင္း သိလာမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မ်ားမ်ားစားစား မေမွ်ာ္လင့္ၾကပါနဲ႔။

အတိုက္အခံမ်ားကေသာ္လည္းေကာင္း၊ တိုင္းရင္းသားမ်ားကေသာ္လည္းေကာင္း စုစုစည္းစည္းနဲ႔ တိုက္ပြဲဝင္ၾကပါ။ ႏြားကြဲရင္ က်ားဆြဲမယ္။ စပါးႀကီးေႁမြကိုလည္း ေရေႁမြလို႔ မထင္ၾကပါနဲ႔။ အေရခြံလဲခ်ိန္မို႔လို႔ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတာကို တစ္သက္လုံး ဒီလိုပဲလို႔ မထင္ၾကပါနဲ႔။ သိပ္ၿပီး အနားမကပ္ၾကပါနဲ႔။ အနားကပ္ရရင္လည္း သတိဝိရိယရွိၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။

မြန္စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈေကာ္မတီဗဟုိမွ ျပည္တြင္းမြန္ဘာသာဂ်ာနယ္ထုတ္

နိုင္မာန္၊ က်လြန္းေထာ - မြန္စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈေကာ္မတီဗဟုိမွ မြန္စာေပထြန္းကားလာေစရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ “မြန္အသံ” အဓိပၸါယ္႐ွိ မြန္ဘာသာဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ကို ျပည္တြင္း၌ထုတ္ေဝျဖန္႕ခ်ိေနၿပီ ျဖစ္သည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ေအာက္တိုဘာလ ၁၆ ရက္ေန႕တြင္ ပထမအႀကိမ္ထုတ္ ၄င္းဂ်ာနယ္ကို စတင္ျဖန္႔ခ်ိခဲ့ၿပီး လာမည့္ ဒီဇင္ဘာလတြင္လည္း ဆက္လက္ထုတ္ေဝႏိုင္ရန္အတြက္ ျပင္ဆင္ေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ထုတ္ေဝသူ မြန္လူငယ္တစ္ဦးက ေျပာသည္။

“က႑အစံု ထည့္ထားေပးတဲ့အတြက္ စိတ္ဝင္စားတဲ့သူေတြမ်ားပါတယ္၊ တစ္ေစာင္ကို ၅၀၀ က်ပ္နဲ႕ေရာင္းတယ္၊ အုပ္ေရ ၂၀၀၀ ထုတ္ထားတာ အခုကုန္သေလာက္႐ွိသြားပါၿပီ၊ ဒုတိယအႀကိမ္မွာ ဒီထက္ အုပ္ေရပိုထုတ္ဖို႕ အစီအစဥ္ရွိပါတယ္၊ မြန္ေဒသအႏွ႕ံကို ျဖန္႕ေဝထားပါတယ္” ဟု ၄င္းက ေျပာသည္။

၄င္းဂ်ာနယ္တြင္ မြန္ေဒသတေလၽွာက္ လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနသည့္ လူမႈေရးသတင္းအရပ္ရပ္တို႕ကို အေျခခံၿပီး က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး၊ မြန္ဂီတ၊ ဇာတ္သဘင္က႑ႏွင့္ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ျပည္တြင္းေရးအေျခအေနတို႕ကို ပံုရိပ္မ်ားႏွင့္အတူ တင္ဆက္ထားသည္။

“မြန္ဘာသာနဲ႔ထုတ္ေဝတဲ့ ဂ်ာနယ္၊ သတင္းစာ၊ စာေစာင္မဂၢဇင္းေတြ မြန္လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ရွားပါတယ္၊ ဒီလိုဂ်ာနယ္မ်ဳိးကုိ ထုတ္သင့္တာ ၾကာၿပီ” ဟု ဂ်ာနယ္ ဝယ္ဖတ္သူ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ခံ တစ္ဦးက ေျပာသည္။

စာမ်က္ႏွာ ၂၄ မ်က္ႏွာပါရွိသည့္ မြန္အသံဂ်ာနယ္ကို ၃ လတစ္ႀကိမ္ ထုတ္ေဝသြားမည္ျဖစ္ၿပီး မြန္ဘာသာတစ္ခုတည္းတာ ေရးသားထားျခင္း ျဖစ္သည္။

“အခုခ်ိန္မွာေတာ့ မြန္ဘာသာတစ္ခုတည္းပဲ ထည့္ထားတယ္၊ ေနာက္ဆက္လက္ထုတ္သြားမယ့္ ဒီဂ်ာနယ္မွာ မြန္စာမတတ္တဲ့သူေတြအတြက္ ျမန္မာဘာသာနဲ႔လည္း ဆက္လက္ထုတ္ေဝသြားဖို႕ရွိပါတယ္” ဟု အထက္ပါ ထုတ္ေဝသူ မြန္လူငယ္က ေျပာသည္။

လက္ရွိမြန္လူမႈအသုိင္းအဝုိင္းတြင္ မြန္ဘာသာသက္သက္ျဖင့္ “အမာတ္ဒိန္ဂ်ာနယ္” (၃) လတစ္ႀကိမ္ ထုတ္ေဝေနၿပီး မြန္သံဃာပ်ဳိအဖြဲ႕မွလည္း မြန္သတင္းဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ ထုတ္ေဝလ်ွက္႐ွိသည္။

“အခု လက္ရွိအေျခအေနအရဆိုရင္ မြန္အသံဂ်ာနယ္က လစဥ္ ထြက္မယ္ဆိုရင္ ေကာင္းမယ္လို႕ က်ေနာ္ျမင္တယ္၊ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ဂ်ာနယ္ထုတ္ေဝတဲ့အဖြဲ႕အစည္းေတြ ဂ်ာနယ္လစဥ္ထြက္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ ႀကိဳးစားၾကပါလို႕ အားေပးခ်င္တယ္” ဟု မြန္စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈေကာ္မတီဗဟုိ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ႏိုင္မြန္ရာဇာက ေျပာသည္။

Muammar al-Gaddafi: ‘I want to be buried next to my family and relatives

Muammar al-Gaddafi, pictured here moments before his death in Sirte on Thursday, had said in his will that he wanted to be buried next to his relatives (Picture: Reuters)

Muammar al- Gaddafi wrote a will asking to be buried next to ‘family and relatives’ in his hometown of Sirte.

The dictator said he wanted to ‘die as a Muslim’ and be buried ‘in the clothes I was wearing at the time of my death and my body unwashed’.

He also urged his supporters to ‘fight any foreign aggressor against Libya, today, tomorrow and always’.

Gaddafi, who was killed on Thursday in Sirte, said he had turned down offers of a ‘secure and stable life’ so he could continue to fight ‘as a badge of duty and honour’.

The document surfaced as deputy justice minister Abdel-Basit al-Mzirig said the 69-year-old’s burial would be carried out according to Muslim tradition but the location of his remains would be kept secret.

Amid growing international disquiet about the chaotic scenes surrounding Gaddafi’s death, US secretary of state Hillary Clinton yesterday backed a possible UN investigation while Britain said it expected Libyan authorities to carry out an inquiry.

Read more: http://www.metro.co.uk/news/world/879482-gaddafi-i-want-to-be-buried-next-to-my-family-and-relatives#ixzz1binEsSVN

Mon Leaders Demand Release of More Political Prisoners

October 20th, 2011

IMNA – Mon political leaders from all parties welcomed the recent amnesty by Prime Minister Thein Sein in which over 6,000 prisoners were released, but call on the government to release more political prisoners.

Nai Ngwe Thein, Vice-Chairman of the Mon National Democratic Front (MNDF), said, “We welcome the release of the prisoners, but the government should not release only the persons they would like to release. If the government truly wants to move forward for national reconciliation, it should release more political prisoners.”

MNDF won several parliamentary seats in the 1990 election, but was banned as a political party in 1992.

Nai Ngwe Thein added that if the government desires national reconciliation, it must also announce a nationwide ceasefire and halt all offensives against ethnic armed groups.

He said the government must organize tripartite political dialogue between the government, democratic oppositions (including those parties that did not participate in the 2010 elections), and the ethnic political parties (armed groups and other parties), after the announcement of a nationwide ceasefire.

The Chairperson of the 2010 elections-winning Mon party, the All Mon Region Democracy Party’s, explained, “We have demanded along with our brotherhood ethnic parties that the government release more political prisoners who are imprisoned because of their political beliefs.”

In a statement released on 15 October, the Ethnic Brotherhood Forum (EBF) calls on the government to release ‘88 student leader Min Ko Naing and ethnic Shan leader Khun Htun Oo, among other political prisoners, unconditionally.

The Ethnic Brotherhood Forum consists of five political parties: Shan Nationalities Democratic Party, AMDP, Rakhaing National Progressive Party, Phalon-Sawaw Democratic Party, and Chin National Party.

An Executive Committee member of the New Mon State Party, Nai Shwe Thein, said, “The demand to release all political prisoners is quite important if all of us plan to move forward for national reconciliation.”

NMSP held its first talk with the Mon State government’s peace mission on 6 October in Ye. However, so far no agreements for a ceasefire have resulted.

Among the 6,359 prisoners released last week, none of the well-known Mon political prisoners, such as Nai Yekha, Nai Myo Thawe, and the young monk Ashin Uk Kong Sah, were released.

Short URL: http://monnews.org/?p=3574

တၛဲမာံေကာနာဲ ဒွ္မှိဟ္ ေပင္ (၄၉)သှာံ (18 of October 2011) ညးဒွ္မှိဟ္ ကႝုဂြံတိုန္စိုပ္မာန္ညိဂွ္ ရာဒနာဏာရအဵ....

ကိုမင္းကိုႏိုင္ရဲ႕ ၄၉ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ (ေအာက္တိုဘာ ၁၈၊ ၂၀၁၁) မွာ ေမြးေန႔ရွင္ကိုယ္တိုင္ တက္ေရာက္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ...

အစုိးရ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဖိတ္ေခၚမႈ UNFC သံသယရွိ

ေအာက္တုိဘာလ ၈ရက္။ ေစာသိန္းျမင့္ (ေကအုိင္စီ)

ျမန္မာအစုိးရက တဖက္တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဖိတ္ေခၚမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ၿပီး တဖက္တြင္ ထုိးစစ္ဆင္မႈမ်ား ဆင္ႏႊဲေနျခင္းမွာ သံသ ယမ်ားစြာ ျဖစ္ေစသည္ဟု ညီၫႊတ္ေသာ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ(UNFC)က ေျပာသည္။

သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဦးေဆာင္သည့္ အစုိးရသည္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္တပ္ဖဲြ႕မ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စကားေျပာရန္ ဖိတ္ ေခၚမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္သကဲ့သုိ႔ စစ္ေရးအရလည္း ထုိးစစ္ ျပဳလုပ္ေနျခင္းမွာ ေစတနာျဖဴစင္စြာ ဖိတ္ေခၚျခင္း မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း “စစ္မွန္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပဲြ အျမန္ေပၚေပါက္လာရန္ ျပည္သူမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာသုိ႔ ပန္ၾကားခ်က္” အမည္ရွိ ေၾက ညာခ်က္ကို UNFC က ယေန႔ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။

မြန္ျပည္သစ္ပါတီႏွင့္ UNFC အတြင္းေရးမွဴး တာ၀န္ယူထားသည့္ ႏုိင္ဟံသာက “တကယ္လုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုိခ်င္ရင္ ထုိးစစ္ ဆင္ဖုိ႔ မလုိဘူးလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ျမင္တယ္။ အခုက ေတြ႕ဆုံဖုိ႔ တဖက္က ကမ္းလွမ္းတယ္။ တဖက္က စစ္ဆင္ေရး လုပ္ေနတယ္ဆို ေတာ့ ဒါက ဆန္႔က်င္ဘက္အလုပ္ကို တခ်ိန္တည္းမွာ လုပ္ေနေပါ့။ ဒါ တကယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လုိခ်င္တဲ့အဓိပၸါယ္ မဟုတ္ဘူး လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ျမင္တယ္။”ဟု ေျပာသည္။

၎အျပင္ ဦးသိန္းစိန္အစုိးရက လက္နက္ကိုင္ တုိင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးရန္ ကမ္းလွမ္းလာမႈတြင္ အျခားရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားရွိမရွိ ဆန္းစစ္ရန္ လုိအပ္သလုိ အစုိးရအေနျဖင့္ စစ္မွန္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုိခ်င္ပါက တုိင္းရင္းသား ေဒသမ်ားတြင္ ထုိးစစ္ဆင္မႈအားလုံး တၿပိဳင္နက္တည္း ရပ္ဆုိင္းၿပီး ႏုိင္ငံေရးျပႆနာကို ႏုိင္ငံေရးအရ ေျဖရွင္းႏုိင္ရန္ UNFC အေနျဖင့္ လုိလားေၾကာင္း ႏုိင္ဟံသာက ေျပာသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လ ၁၈ရက္ေန႔က ျပည္ေထာင္စု အစုိးရအဖဲြ႕မွ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ (၁/၂၀၁၁)ျဖင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္အဖဲြ႕အစည္းမ်ားအား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ဖိတ္ေခၚကမ္းလွမ္းမႈသည္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္ေသာ အစုိးရသစ္မွ တုိင္းရင္းသား စည္းလုံးညီၫႊတ္ေရးကို တည္ေဆာက္လုိေၾကာင္း ျပသခဲ့သည့္ လကၡဏာမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း UNFC က ဆုိသည္။

အစုိးရသစ္၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကမ္းလွမ္းမႈ လုပ္ငန္းစဥ္အတြင္း UNFC အဖဲြ႕၀င္ သွ်မ္းျပည္တပ္မေတာ္ေျမာက္ပုိင္း SSA/SSPPႏွင့္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ KIO/KIA တုိ႔ကို လြန္ခဲ့သည့္ လအနည္းငယ္မွစ၍ ယေန႔အခ်ိန္ထိ ျပင္းထန္စြာ ထုိးစစ္ဆင္ေန ျခင္းေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ားမွာ စစ္ေျပးဒုကၡသည္အျဖစ္ ထြက္ေျပးေနခဲ့ရသည္။

သမၼတဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္သည့္ ျမန္မာအစုိးရသစ္လက္ထက္တြင္ ကခ်င္လြတ္လပ္ေရးအဖဲြ႕ KIO/KIA၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ NMSP၊ ၀ျပည္ေသြးစည္းညီၫႊတ္ေရးတပ္မေတာ္ UWSA ႏွင့္ မုိင္းလားအဖဲြ႕ NDAA-ESS စသည့္တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ တပ္ဖဲြ႕တုိ႔ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

UNFC သည္ ကခ်င္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕(KIO)၊ ရွမ္းျပည္တုိးတက္ေရးပါတီ(SSPP)၊ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး (KNU)၊ ကရင္နီျပည္တုိးတက္ေရးပါတီ(KNPP)၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ(NMSP)၊ ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦး(CNF) စသည့္ တုိင္းရင္း သားအဖဲြ႕ ၆ဖဲြ႕ျဖင့္ အမာခံ ဖဲြ႕စည္းထားသည္။

To Mr. President

OMCC urges NMSP not to discuss peace with Mon State government

October 4th, 2011

Min Thuta - The Overseas Mon Coordination Committee (OMCC) has urged the New Mon State Party (NMSP) not to enter into peace talks with the Union Solidarity and Development Party (UNDP)-led government of Mon State without the involvement of all members of the United Nationalities Federal Council (UNFC).

OMCC’s statement said that the NMSP, as well as other former cease-fire parties, should learn lessons from past cease-fire talks with the previous Burmese government, the SPDC/SLORC, in the 1990s.

“The weakness in the past was [the NMSP] could not understand the Burmese regime’s strategies due to insufficient analysis of the political situation at that time. For example, to crush pro-democracy groups, [the Burmese regime] signed cease-fires with the ethnic armed groups one-by-one. Now, we have a lot more experience and facts to be careful about in the current political environment,” said OMCC Vice Chairman Nai Siri Mon Chan.

Nai Siri Mon Chan said that although democracy leader Daw Aung San Suu Kyi has met with representatives of the new government and the president has invited Burmese exiles to return home, the regime’s motives and actions are not transparent as it continues to launch offensives in Kachin, Karen, and Shan States.

“The NMSP should not discuss matters at the State government level, but should only discuss directly with the central government,” said NMSP military adviser and retired colonel Kao Rot.

Short URL: http://monnews.org/?p=3549

Mon State government plans to talk peace through mediators

September 22nd, 2011

Rai Maroah - The Mon State government is planning to discuss peace with the New Mon State Party (NMSP), a Mon political armed group, with the help of honorary mediators.

The five honorary arbitrators include a leader from the All Mon Region Democracy Party (AMDP), one from the Mon National Democratic Front (MNDF), a highly regarded Mon monk, a former NMSP Executive Committee leader, and the former NMSP Central Executive Committee (CEC) member, according to a middleman who has negotiated the peace talk committee.

The source said that Mon State Chief Minister U Ohm Myint gave the responsibility to the Minister of Electric Power and Industry Nai Lawi Oung (aka Nai Myint Swe), a former NMSP major, to talk about peace with the NMSP.

It is too early to share the committee’s plans for peace talks, the source said.
An executive committee member of NMSP said that the NMSP has not heard anything from the government-sponsored peace talk group yet.

However, an advisor to NMSP who asked not to be identified said that recently Nai Lawi Oung had contacted a top NMSP leader.

The ceasefire between the NMSP and the Burmese government was dissolved in September 2010 after NMSP refused to give up its arms and reform to become a Border Guard Force (BGF). The ceasefire began in 1995.

Short URL: http://monnews.org/?p=3541

Free Political Prisoners Demonstration in front of Burmese Embassy, London (9/9/11)

ရန္တဿံ သြက္ဂြံဗလး သဿာေကၜာန္ပေရင္ဍဳင္ကြာန္ ညးမဒးဒုင္စုတ္လဝ္ထံင္ ပႜဲဍဳင္ဗဿာတုဲ တၛဲဏံ ဂေကာံ Mon Community UK ပံင္ေတာဲကႝု ဂေကာံသဿာပေရင္ဍဳင္ကြာန္ဗဿာ ေကုာံ ေကာန္ဍဳင္အရင္တုဲ ထၞးဆႏၵဂတးမုက္ Embassy ဗဿာ, London, Uk မဒွ္ရ၊၊

ပါကစၥတန္ ေယာက္်ားေလး ၂၅ ဦး တာလီဘန္ျပန္ေပးဆြဲ

By ဗြီအိုေအ (ျမန္မာဌာန)

ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံမွာ ကေလးအရြယ္ ေယာက္်ားေလး ၂၅ ဦးကို ျပန္ေပးဆြဲလိုက္တယ္လို႔ တာလီဘန္ေတြက ဆိုပါတယ္။

ဒီကေလးငယ္ေလးေတြဟာ ပါကစၥတန္အစိုးရရဲ႕ စစ္ေသြးၾကြေတြကို တိုက္ခိုက္ရာမွာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့လို႔ အခုလို ျပန္ေပးဆြဲခဲ့တာလို႔ တာလီဘန္ေျပာခြင့္ရွိသူ ခ်ာရစ္အိုင္တာလီဘန္ က ဒီကေန႔ ထုတ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အာဖဂန္နယ္စပ္ကို ျဖတ္ၿပီးသြားစဥ္မွာ ျပန္ေပးဆြဲခံရတဲ့ ဒီကေလးေတြကို ဘာဆက္လုပ္မယ္ ဆိုတာကို တာလီဘန္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းက ဆံုးျဖတ္သြားမယ္လို႔ ဆိုခဲ့ပါတယ္။

ပါကစၥတန္အစိုးရ အရာရွိေတြဘက္ကလည္း အသက္ ၁၀ ႏွစ္ကေန ၁၈ ႏွစ္အတြင္းရွိတဲ့ ေယာက်္ားေလးေတြကို စစ္ေသြးၾကြေတြက ျပန္ေပးဆြဲခဲ့တယ္လို႔ မေန႔က ထုတ္ျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္။

အခုလို ျပန္ေပးဆြဲ ခံခဲ့ရတဲ့ ကေလးငယ္ေပါင္း စုစုေပါင္း ၄၀ ရွိသြားခဲ့ၿပီး အသက္ ၁၂ ႏွစ္ေအာက္ ကေလးေတြကိုေတာ့ စစ္ေသြးၾကြေတြက အိမ္ျပန္ဖို႔ ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္လုိ႔ အစိုးရ အရာရွိေတြကပဲ ဆိုခဲ့ပါတယ္။

Ethnic groups must be cautious of USDP government’s new ‘divide and rule’ policies

August 26th, 2011

The new government in Burma (Myanmar) led by President Thein Sein is very similar to former Lt. Gen. Thein Sein’s government, the State Peace and Development Council (SPDC). The union and all state/division governments are controlled by the majority-winning party, the Union Solidarity and Development Party (USDP), and could be called ‘USDP governments’ at all levels.

The recent spates of civil war in the ethnic regions, particularly in Kachin State and Shan State, have led to numerous calls for peace dialogues between the government and ethnic armed opposition groups. However, there will always be different definitions of ‘peace’ between the past and current ruling regimes and the ethnic groups.

The previous SPDC government defined ‘peace’ as ‘an end of fighting or ceasefire between Burmese Army troops and ethnic armed forces’. In a recent speech, Col. Than Aung, a peace talk delegate to the Kachin Independence Organization (KIO), equated ‘ceasefire’ with ‘peace’.

But KIO leaders do not define ‘peace’ as ‘ceasefire’, as there never was lasting peace with the SLORC/SPDC regimes in Burma during the past 15-year ceasefire. KIO leaders could agree to have another ceasefire in their area, but they say the government needs to arrange for unified peace talks with all ethnic groups in order to achieve true ‘peace’. They would prefer the USDP talk with the alliance of ethnic armed oppositions groups – the United Nationalities Federal Council (UNFC).

But the government’s ‘peace delegate’ to the KIO said the government wishes to talk to ethnic groups individually, refusing to talk to the groups together as an alliance. This is a clear sign that the union government is insincere toward ethnic nationalities, and is planning to again use ‘divide and rule’ policies towards the different ethnic groups.

President Thein Sein has said that each ethnic armed group should go and deal with its respective local state government individually to reach agreements for peace or ceasefire. Every ethnic political organization understands that the first step for peace is ceasefire. However, to discuss ceasefires only with state governments would be ineffectual and pointless as the local state governments have no power over the Burmese Army’s military commands.

Recently, twenty-three Burman and ethnic representatives from the Nationalities Parliament (Upper House) and the People’s Parliament (Lower House) sent an open letter to the KIO, referring to the KIO a ‘terrorist organization’. This was another tactic of the USDP government to cause a split among the ethnic leaders in parliament and those who continue to use the tactics of armed fighting.

The USDP Government is clearly worried about any coordination between ethnic groups, even the ethnic political parties that contested the 2010 elections. Five ethnic political parties, the Chin National Party (CNP), All Mon Region Democracy Party (AMRDP), Salon-sawor Democratic Party (SDP), the Shan Nationalities Democratic Party (SNDP), and the Arakan National Progressive Party (ANPP), recently formed a ‘brotherhood of ethnic parties’, and demanded the government initiate a ‘peace dialogue’ with all ethnic armed groups. Following the group’s statement, the parties received pressure from the government to resign from the ethnic alliance. The MPs of the ethnic parties who have been appointed as ministers in state governments were encouraged to tell their mother parties to quit from the ‘brotherhood’. This is just one more of the USDP government’s attempts to use ‘divide and rule’ tactics with the ethnic groups.

The ethnic political groups must continue to be very cautious as there have been no signs that the USDP government has plans to use anything other than more ‘divide and rule’ policies in its dealings with the ethnic groups.

Short URL: http://monnews.org/?p=3469

Mon State Chief Minister pressures AMDP to resign from Brotherhood of Ethnic Parties

August 19th, 2011

Arka – Mon State Chief Minister U Ohm Myint is pressuring the All Mon Region Democracy Party (AMDP) to resign from the Brotherhood of Ethnic Political Parties, a coalition of five ethnic parties, according to a source from AMDP.

The pressure was first exerted after AMDP Chairman Nai Ngwe Thein was interviewed by foreign media regarding a press release issued by the Brotherhood of Ethnic Political Parties calling for the release of political prisoners.

According to a source close to both of the Mon politicians, “AMDP was told to resign from the Brotherhood Forum and not to contact the foreign media”.

U Ohm Myint communicated his demands to AMDP through two Mon ministers, Dr. Min Nwe Soe, Minister of Finance and Revenue, and Naing Lawi Aung, Minister of Electric Power and Industry.

The source close to the minister said that U Ohm Myint often acts haughty towards ministers and uses excessively obscene language at weekly meetings.

“That man [Nai Ngwe Thein] will be floated in the tide if he doesn’t listen to me,” the source quoted U Ohm Myint saying in regards to Nai Ngwe Thein at the ministers’ meeting.

AMDP Chairman Nai Ngwe Thein said that the AMDP will not resign from the Brotherhood Forum because of pressure.

He added, “No one has told us anything directly yet. We [the AMDP] do what we should do, and do not need to be afraid. The person who is afraid should resign.”

Currently, party opinion is divided: one group of party members wants to resign from the Brotherhood Forum, while the second desires to be in opposition to Chief Minister U Ohm Myint, according to the source from the party.

The five members of the Brotherhood Forum are Phalon-Sawaw, a Karen ethnic party, the Chin National Party, the All Mon Region Democracy Party (AMDP), Rakhine Nationalities Development Party, and the Shan Nationalities Democratic Party.

Short URL: http://monnews.org/?p=3430

Mon Revolutionary Day Celebrated Cautiously in NMSP Areas

August 15th, 2011

Min Thuta – Following tensions since the break down of the ceasefire between the New Mon State Party (NMSP) and Burma’s new government, the NMSP held the 64th anniversary celebration of Mon Revolutionary Day with caution in the area of Three Pagodas Pass on 14 August.

Mon National Liberation Army (MNLA) Joined to (64) th Mon Revolutionary Day Celebrated Cautiously (Photo: IMNA)

The ceremony was led by NMSP leaders and military leaders from the Mon National Liberation Army (MNLA). About 500 civilians joined the ceremony, in which NMSP leader Nai Shwe Thein acted as Master of Ceremonies.

The ceremony was held in Baleh-Donephai Village, where thousands of displaced persons are residing. The ceremony began in the early morning at 7 a.m. with a statement from NMSP. NMSP President Nai Htaw Mon’s speech was also read. There was no special military parade by MNLA personnel to the ceremony.

NMSP’s statement expressed, “When there is no opportunity to solve political problems peacefully, we still have to use armed resistance. We, Mon people and the MNLA, have a strong commitment to fight on for our rights, and we are not alone. Therefore, we will work and struggle together with our ethnic alliances.”

NMSP has been acting with caution, and therefore, they moved the location of the Mon Revolutionary Day (MRD) celebration to areas controlled by them. In the past, the MRD event was held in Palaing-Japan Village, which is just a 20-minutes’ walk from the nearest Burmese Army outpost. This year, the event was moved to Baleh-Donephai village, which is a four-hours’ walk from the nearest Burmese Army’s outpost.

NMSP’s statement calls for unity among all Mon people through the Mon Affairs Union (MAU). The MAU is an umbrella organization, comprised of many Mon political and social organizations. The MAU also released a Statement asking the Mon people to continue working to build up unity and keep the movement strong until the rights of Mon people are guaranteed.

Mon Revolutionary Day is an important day for Mon people and their remembrance of oppression by the central government. It marks a day in 1948 when many youths first took up arms against the central government.

Short URL: http://monnews.org/?p=3405